is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O ja, prachtig !

— 't Is nog 'n jonge man, maar hij bewees door z'n voordracht buitengewone eigenschappe te bezitte, als virtuoos en als musicus, ofschoon dat wel gepaard ging met 'n zekere ongebondenheid in de rhytmiek, maar dat neemt niet weg, dat 'k volop genote heb van de rijke verscheidenheid van klankeffecte, 't was bizonder mooi.

— Hoe vondt u de violist ?" vraagt Nancy.

— O, hóógst stijlvol, vooral in 't schoon vertolkte andantino, ik voor mij geloof, dat men hem beslist onder de beste violiste van onze tijd kan rangschikke ; hij is mijns inziens volkome meester over de uitdrukking, vindt u ook niet ? 't was op en top 't groote poëm van Brahms.

— Zooveel verstand heb 'k 'r niet van," antwoordt Nancy discreet, „maar ik kan u wel zegge, dat 't me verrukkelek aandeed ; ook de zang was mooi, vondt u ook niet ?"

— Nnnöu.... om u de waarheid te zegge, mejuffrouw Staader", aarzelt de criticus met 'n neusgeluid in z'n stem de n aanhoudend, „die kon me minder bek ore; wel heb 'k in sommige liedere de weeke voordracht en de zachte gloed bewonderd ; maar als-i vroolek moest zijn, dan schoot z'n expressie te kort; daarentegen was hij in 't lied van Wolf-Ferrari weer heel mooi in de stijl."

Nog net worden de laatste woorden door Nancy's vader opgevangen.