is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'n straatjongen den tusschenzin in : „hou je vervelende toet." Dat breekt de teere stemming. Er wordt gedempt gelachen en ook Nancy proest 't opeens uit. Ze klapt het boek dicht en staat op.

— Wat jammer, nou ! 't klonk zoo allerliefst, ga nu door, Nancy," smeeken de dames.

— Ik ben niet meer gedisponeerd", antwoordt Nancy nuffig, „tegen zoo'n onesthetische dissonant is m'n muzikaal gehoor niet bestand."

— Och wat," bemoedigt haar vader, „kom, allo, laat je niet kenne, ga gewoon door, wie stoort zich daar nu aan."

— 'k Zal 't nog ééns probeere, force majeure, maar als 't weer gebeurt, schei 'k 'r mee uit," geeft Nancy toe, terwijl ze weer op 't tabouretje plaats neemt.

Het incident herhaalt zich niet; gaaf, zonder buitenpartituursch intermezzo, kan ze het lied nu beëindigen. En 'n dubbel luidruchtig applaus is 't loon voor haar toegevendheid.

— Bravo, Nance, bravo!" schreeuwt Johan F., 'n tikje geëchauffeerd door den wijn.

— U hebt 'n geduchte aanslag, werkelek," complimenteert Vis.

— Of ze", bevestigt haar vader, „krijg 't ook maar niet met 'r aan de stok, want ze slaat behoorlek tegen je aan."

— Hè, pa", boudeert Nancy, die na 't zingen voor men-