is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevraagd is, waar hij nog op antwoorden moet. Hij gaat overend zitten, uitrekkend z'n armen, met langen, grootopen geeuw van z'n mond ; dan stapt hij uit bed om 'n kleine boodschap te doen. Mat-slaperig van blik, kijkt hij naar z'n lichtgele urine, hoe die uit 't slappe tuitje van z'n overdadig lange, ver over den kop heengegroeide voorhuid vloeit. Voor 't allerlaatst kan hij dat nu nog bij z'n eigen zien ; straks gaat 't mes er door en dan zal-i eindelijk 'n normalen penis krijgen, zal-i eindelijk man zijn, naar 't begrip van dokter Mast.

Toch voelt hij groot en angst voor de operatie, mengsel van bangheid voor pijn en vrees voor verminking, als de dokter 't eventueel niet goed zou doen. In bed gaat hij daar weer over liggen tobben en langzaam-aan bekruipt hpm 'n gevoel van neerslachtigheid, dat hem allen moed tot flink onder-de-oogen-zien beneemt. Maar dan weer leidt hij zichzdf af met contra-gedachten. Heeft-i ook niet erg opgezien tegen z'n eersten gang naar den dokter en is 'm dat niet meegevallen ? Laat-i nu heusch 'n man zijn, zonder lafheid voor 'n beetje pijn ; er zijn zooveel erger dingen in de wereld en dit moet toch gebeuren ! En wat zal hij 'n prettig-opgelucht gevoel hebben, als-i straks weer naar huis kan gaan, ja, dat komt toch vast, ook na de ergste pijn!

In z'n mijmering wordt hij gestoord door lawaai van schoenengeklos op de trap. 't Is Bart Stam, die om half