is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij haar met z'n blik naar beneden bedoelt te biologeeren. De kleine poes, absoluut ongevoelig voor slangachtige hypnoze, zit dan veiligjes naar hem te knipoogen. Juffrouw Schoof, die op haar onafscheidelijke plaats aan 't raam bezig is met 't schoonmaken der bloemkool — Kee is boodschappen doen — heeft 'n tijdlang dat aandacht afleidend kattengespeel goedsmoeds verdragen. Maar ze is bang voor de mooie pulletjes op de kast en maakt 'r daarom 'n eind aan door poes bij zich te roepen en, als 't diertje gewillig komt, op te tillen en 'n plaatsje te gunnen op 't vensterkozijn naast zich. Piet is echter niet van gisteren. Onmiddellijk bespringt hij haar schouder, dan vleierig kopjes gevend, alsof hij 't met haar op 'n akkoordje wil gooien.

— Nee, Pieteke, ga weg, 'k kan je niet gebruike, je bent me te lastig", praat juffrouw Schoof, terwijl ze haar belasten schouder sterk zijwaarts laat hellen, ten einde den kater z'n evenwicht te doen verliezen. Piet ploft dan ook op den grond. En inziend, dat de poes in haar bevoorrechte stelling onneembaar is, keert hij om en kuiert spijtig naar den kattebak.

Tegen half twaalf keert weduwe Stam terug van 'r boodschappen ; ze is meteen doorgeloopen naar den snijdersbaas, waar ze gisteren, op waschdag, geen tijd voor had.

— Je bent laat," zegt juffrouw Bet.

— Wat ' n wonder, 't is me nogal geen godzalige schuif na die kerel toe ! pff, 't is warm as je loopt, 't lijkt wel Juli.

6