is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verheugenis, „nou nog 's goed ruike, moeder, hier, flink opsnuive, dan kom je weer heelemaal bij je apropos.... zie zoooo.... dat helpt hé ? wat scheelde je nou ineens ? kom, en nou opstaan en je wat bewege.... één-tweehupsasa, sta je ? mooi! wacht, 'k zal je wel afdroge, tante, geef 's 'n handdoek."

Kee houdt zich vast aan de tafel, ze voelt zich nog lammerig en ook de kleur van haar gezicht is nog lang niet bijgetrokken. — „Hoe komt 'n mensch d'r ineene an, 't is me nóg 's van me leve gebeurd," zegt ze zwak en knippend met de oogleden.

— En dat om zoo'n dief van 'n kat," sust Bet.

— Kater bedoelt u," verbetert haar neef, „afijn, da's 't zelfde, of je door de kat of door de kater wordt gebete, niewaar moeder ? dat zeg je ommers altijd, as 'k over 't socialisme begin ?"

— Had die beroerde vent z'n mond maar gehoue," betreurt weduwe Stam, doelend op de ongevraagde interventie van den snijdersknecht.

— Da's juist 't eenige leuke an 'm geweest!" antwoordt haar zoon.

— God, jonge, wat heb 'k me overstuur gemaakt, ik voel...

— Och, niet meer over hannesse, moeder, dat is afgeloope, we hebbe allebei schuld, ik ook, niet zoo lang kauwe over 'n drol, laat nou de spons over je gezicht meteen de spons over de heele geschiedenis zijn.