is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zaterdag komt u dus bij me, hé ? hebt u je aanstaande al geluk gewenscht ?

— Die weet 'r niets van, dokter", antwoordt Maurits blozend.

— Da's jammer, d'r is toch veel voor d'r an gelege," droogkomiekt de dokter, terwijl hij opstaat; en dan, met n blik naar n stapeltje boeken op Maurits' cilinderbureau : „zijn dat allemaal studieboeke ?"

— Ja, dokter, de meeste wel, d'r zijn ook '11 paar wetboeke van Nauta bij en dat dikke boek is van Fruin.

— Dat zijn voor mij onbekende groothede ; kan je niet make, dat 'k wat minder belasting betaal ?

— Als 't van mij afhing, dokter, dan betaalde u heelemaal geen belasting," antwoordt de adjunct-controleur gul.

— Zoo ! daar hou 'k ook geen halfje méér door in m'n zak.

Bij de deur neemt dr. Mast met 'n handdruk afscheid.

Doch Maurits heeft nog iets zwaarwichtigs op z'n hart. Dremmelig-timide ontlast hij er zich van. — .,Dokter, 't mocht me Zaterdag 's door m'n hoofd gaan.... maarre .... stuurt u me zoo gauw mogelek de nota ?"

Een sussend hoofdknikken, gepaard met 'n lippengetuit, is 't kiesch bescheid.

— U zult 't zeker wel '11 beetje schappelek met me make, hé dokter?" vraagt Maurits, nu kwasiluchtigtjes, alsof-i 't meer en passant voor de aardigheid doet, „want d'r komt nu 'n dure tijd voor me aan."

8