is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beide 't resultaat van ideëele bezonnenheid en beide de beste waarborg voor 'n sterk nageslacht; er wordt in deze tijden van bederf zoo ontzettend gespeeld met de heiligheid van 't huwelek, dat we de jeugd niet genoeg kunne onderrichte in de ernst ervan, niet genoeg kunne wijze op de verantwoordelekheid, die ze draagt.

— Volkome juist.

— Heel veel van wat 'k heb geschreve, is woordelek op Maurits van toepassing, als 't tenminste waar is wat we vermoeden, en daar ben 'k zeer bang voor, 't spijt me dat 'k 't je zegge moet.

— Och natuurlek, Henri, waarvoor heeft-i ons anders te misleide met z'n briefjes over influenza, de ploert!

Driftig staat Johan op, met het doel, z'n vrouw te verzoeken om binnen te komen. Doch de deuren openend, ziet hij, dat ze is heengegaan.

— Wat wou je ?" vraagt Henri.

— Nee, Eminy is 'r niet meer, 'k wou d'r haar ook mee in kennis stelle. ,

— En hoe doe je nu met Maurits ?

— O, wacht maar, 'k zal 'm vandaag nog onder vier ooge spreke, en als-i 't hart heeft....

Hij breekt z'n zin af. Nancy, door 't geluid van praatstemmen naar beneden gelokt, treedt opgeruimd binnen.

— Zoo, oompje, u hier ? wel pa, hoe is 't met de zieke jongeling ? komt-i morge ?