is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Maar d'r zijn toch dinge, Nancy, die je maar niet dadelek zégt, je kan toch wel eenige reserve hebbe, 'n mensch is toch waarachtig geen openliggend boek, je hoeft toch niet alles aan iemand te zegge.

— Aan mij niet ?

— Ook niet.... tenminste niet.... och, ik kan 't je nu toch niet duidelek make, maar je gelooft me toch op m'n woord, als 'k je verzéker, dat je je nergens voor ongerust behoeft te make ?

— Ik wel, zeker, waarom niet, ik stel vertrouwe in je, al begrijp 'k je nu niet; maar pa zal 't wèl wille wete en móete wete.

— Daar zal 'k 't dan ook wel aan zegge, als 't per se moet.

— Dus aan pa wel en aan mij niet ?

— Maar God, Nancy, kan 'r dan niet iets zijn, dat je eerder aan 'n man dan aan 'n vrouw zegt ?

— 'n Vrouw.... ja dat s1,em 'k toe, maar ik wor

jè vrouw».

— Dat blijft 'tzelfde, heusch.

— Dat begrijp 'k niet; en trouwens, je hebt 't toch aan pa net zoo min gezegd, nu ben je niet logisch.

— Ja, ja, dat weet 'k wel, dat weet 'k wel, maar nu 't eenmaal zóó geloope is en als je pa d'r op staat

— Dat zal-i zeker, hij is heel boos op je, hij zei nog op 't laatst, dat als 't bleek, je behalve 'n bedrieger