Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onmiddellijk krijgt haar lief gezicht 'n trekje van bezorgdheid.

— 'n Operatie ? Wat dan ?" vraagt ze geanimeerd.

Hij zwijgt.

— Dat had je toch wel dadelek kunne zegge, Maurits, waarom moest 'k dat nu uit je mond trekke ? Wat ben je toch 'n malle jonge!

Hij zwijgt.

— En hoe is 't daar nu mee? ben je....

— Goed, goed, heelemaal goed," antwoordt hij gejaagd.

— Heusch ?

— Ja, je ziet toch dat 'k gezond ben ? Ik mankeer absoluut niets meer, maar doe me nu 'n plezier en praat 'r verder niet over.

— Mij goed, als je 't liever niet zegt, dan wil 'k dat eerbiedige ; ik ben al blij genoeg, dat m'n gang naar je toe niet voor niets is geweest. En wanneer ga je naar pa ? toe, ga nu mee, toe asjeblief, ga nu direkt met me mee, ja ?

— Nee dat doe 'k liever niet, ik voel me nu te overspanne, te overbluft, 'k ben nu niet kalm genoeg, k zal morge wel kome; wat ga jij nu thuis zegge ? wete ze dat je hier bent ?

— Nee zeker niet, ik ben stilletjes weggeslope, maar ik kom 'r straks rond voor uit, ze hoeve ook niet te wete, dat 'k bij je op de kamer ben geweest, 'k zal zegge dat jij naar

Sluiten