is toegevoegd aan uw favorieten.

Drie aesthetische studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In vele opzichten herinnert de speculatieve aesthetica aan de bespiegelende natuurphilosofie v,|n Schelling en zijn school in het begin der 19de eeuw. Maar het is te verwachten dat, evenals die laatste moest plaats maken voor een vruchtbaarder natuurwetenschap met nauwkeurig exact onderzoek, zoo ook de zuiver metaphysische aesthetica meer en meer zal vervangen worden door eenc, die meer voeling houdt met empirische gegevens en die zich de uitkomsten der moderne physiologische psychologie weet ten nutte te maken. Want de metaphysische richting in de kunst behandelt eigenlijk geen aesthetische, maar philosofische gevoelens. Zoodra zij in het aesthetisch onderzoek gaat overheerschen, verliest dit alle wetenschappelijk karakter en wordt alle aanspraak op algemeengeldigheid prijsgegeven, daar toch al de beweringen en beschouwingen dan alleen waarde hebben voor hem, die op voikomen hetzelfde metaphysisch standpunt staat.

Ook in de aesthetica zal de deductieve behandelingswijze langzamerhand vervangen worden door een inductieve. Eerstgenoemde gaat uit van zekere algemeene zwevende begrippen als «het schoone», «de kunst» enz., en van zekere denkbeelden omtrent het ideale, die in nauw verband staan met het goede, het goddelijke en het absolute; zij tracht dan met behulp daarvan het