is toegevoegd aan uw favorieten.

Drie aesthetische studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de artisticiteit van weergeving oefenen een onweerstaanbare bekoring uit. En het gaat niet aan die aantrekkingskracht alleen te willen afleiden uit de omstandigheid, dat zulke stukken ons het maatschappelijk leven van vroeger tijden doen kennen en zoodoende onze historische nieuwsgierigheid bevredigen; want ware zulk een verklaring juist, dan zouden uit den aard der zaak zulke stukken eerst lang na den dood des schilders hun aesthetische waarde kunnen verkregen hebben.

Inderdaad, bij alle kunstgenot treedt elke doe 1-voorstelling op den achtergrond. Alle tendenzkunst, zooals bijv. de didactische poëzie, is daarom minderwaardig en van lager orde. Wel is waar kan een kunstwerk ook gewaardeerd worden om zekere strekking, die onze instemming verwerft; maar dan is dat genot niet van zuiver aesthetischen, maar van verstandelijken, moreelen of godsdienstigen aard. Het eenig doel, dat de schepping van het schoone nastreeft, is de lust en vreugde die het brengt, en dat wel als «Selbstzweck» zonder bijbedoelingen. Juist daarom verschaft zij een zoo hooge en onvermengde genieting; en juist hierin vertoont de kunst overeenkomst met het spel, dat eveneens wèl nuttige gevolgen kan dragen, maar slechts als middellijk bijeffect, niet als eigenlijk doel. Want het wezenlijk doel der kunst bestaat slechts in de verschaffing