is toegevoegd aan uw favorieten.

Drie aesthetische studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in e lacht. ') Ook dc meerdere of mindere goedlachschheid hangt met het temperament samen. Het is welbekend dat sommige menschen bijna nooit lachen, terwijl andere weer het zóó dikwijls doen, dat hun gelaat door zijn opgetrokken mondhoeken en vertikale plooien of kuiltjes in de wangen blijvend een lachende uitdrukking aanneemt. Welnu, in 't algemeen kan men zeggen dat de sanguinicus het meeste lacht, meer dan de phlegmaticus, die minder aandoenlijk is voor indrukken, of dan de melancholicus, die neigt tot eenzelvigheid en niet zeer ontvankelijk is voor vroolijkheid. In verband daarmede zien wij ook den volksaard van veel invloed. Terwijl sommige volkeren lachen beschouwen als iets onwelvoegelijks, grofs, onbeschaafds en onwelopgevoeds, zien wij andere gaarne hun gemoedsaandoeningen in lachen lucht geven, zooals b. v. de negers, die zelfs tevredenheid, bijval, goedkeuring en bewondering op die wijze plegen kenbaar te maken.

Nevens het temperament zijn het ook gezondheidstoestand en omgeving, beroepsbezigheden en levensomstandigheden, karakter en opvoeding, godsdienstige begrippen en levensbeschouwing,

1) Volgens Gratiolet zijn ook sexe en ouderdom hier van invloed : een volwassen man lacht gewoonlijk in a of o, vrouwen en kinderen daarentegen bij voorkeur in e en i.