Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achter de door hem gebezigde woordenkeus kan verschuilen. De bedriegelijkheid is alzoo met opzet slechts schijnbaar. Het is duidelijk dat, wil zulk een ironische vorm zin hebben, er goede reden moet bestaan om juist in dien eigenaardigen vorm zijn meening kenbaar te maken en des te sterker te doen uitkomen; zoo bijv. deze, dat de quasi-geprezen persoon van zijn voortreffelijkheid zelf zeer overtuigd is en zichzelf de hem toegedichte lofwaardige eigenschappen toekent. Zoo kan men iemands verwaandheid op de kaak stellen door zich van den domme te houden, en het te doen voorkomen alsof men iets gewoons, op welks kennis de persoon zich laat voorstaan, hoegenaamd nog niet wist en nauwelijks in staat is te begrijpen.

VIII.

Ook humor toovert dikwijls een lach op het gelaat. Schopenhauer stelde den humor en de ironie aldus tegenover elkander, dat hij de eerste omschreef als «hinter dem Scherz versteckten Ernst,» en de tweede omgekeerd als «hinterdem Ernst versteckten Scherz.» Inderdaad ligt er in menig opzicht een tegenstelling tusschen beide. De ironie prijst of verontschuldigt datgene, wat zij als gemeen ot alkeurenswaardig aanziet, om zoo-

Sluiten