Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bosch! Zaagt gij toen niet het donker avondmysterie , geheimend tusschen de zware stammen, en hóórdet gij niet het ruischen door sombere blader-kronen van den wind?

Met deze fantazie van kiuderen droomt de simpele inlander zich het décor, met zijne gloeiende, oostersche fantazie, die zélf wonderen schept en géén aanvulling van buiten behoeft. Zij wachten, wachten in spanning, de groote, donkere kinderen in blauw en geel en rood en groen, — in héél veel groen vooral, de tintelende Preanger kleur, — want straks zal het tooneel, zal het verhaal beginnen....

Tot — kling-klang! — klinkt óp het gamelan-gezang, en de dalang heft omhoog den pop, den pop die dor en dood leek in de kist en nü eensklaps oprijst in het avond-licht met haar fijn, gevoelig goden-gezicht. En het is of een electrisch fluïde door het lichaam rilt van dat schijnbaar levenlooze wicht, het richt zich óp met het gebaar van een god, lijnen ombeven het liefelijk als een melodie, en werkelijk, als is 't slechts door een enkel touwtje bewogen, beweegt het, statig en

Sluiten