is toegevoegd aan uw favorieten.

Wijsheid en schoonheid uit Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Slapende jongen.

Moê van 't feestrumoer, loom van donkeren gamelan-droom, ging ik 'snachts stil henen van de wuivende, weifelende wajang-figuren, en de zacht-tandakkende ronggèng-lijven. — Het was nu zeer donker, de lichtjes der illuminatie waren uitgegaan, maar hier en daar gloeiden vuren, waar omheen nog dans langzaam bewoog. De lichte kleuren der inlanders broeiden nu in dat duister, en om die smeulende vuren gingen gestalten, vaag als schaduwen , met broos, voorzichtig gebaar, dansend nog een laatsten dans, maar o! hoe droomefijn en onstoffelijk, als zoekende zielen zoo ijl en rein. En in mijn loome, afgemoeide slaapstemming waren het geen reëele menschen meer, want alles ging zoo geluidloos en stil, 't waren figuren uit een teerdere,