is toegevoegd aan uw favorieten.

Wijsheid en schoonheid uit Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een Oostersch vorst, die zijn waardigheid bewust is, maakt zich hier niet zenuwachtig over, en met een «soedah!» zag de sultan er verder maar van af.

Een vreemden indruk moet het gemaakt hebben aan hetDjocjasche hof, waar deSoesoehoenan en al de rijksgrooten in hun superbe inlandsche gewaden waren gezeten, toen daar die hyper-moderne, fin-de-siècle sultan van Linga binnenkwam .... in een rok, met hoogen boord, en witte das! ....

Ook de « bangsawan » was een teleurstelling, zonder een schijn van mooi. Het tooneel was buiten opgesteld en ik kwam, met den sultan, te zitten onder een «atap» afdak. Het was niet beter, eerder slechter dan de gewone « komedie Stamboel» die ik op Java had gezien, en een onbeduidend stuk werd door slecht geoefende, zesderangs maleische acteurs en actrices gespeeld. Het éénige waarlijk mooie van deze voorstelling, buiten in het maanlicht, was het doodstille, eerbiedige publiek. Honderden stille, zwaargesluierde vrouwen in 't wit kwamen zwijgend, als in droom aangeschreden, en hurkten neder, bleven roerloos als beelden.