Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

later nu je dit leest in 't Kurhaus te

Scheveningen is 't alweêr begonnen .... good old Rebicèk is niet meer, met zijn vriendelijk, mondain glimlachje en zijn breed stokgebaar... omruischen hem nu hemelsche melodieën en klaar Godschoraal ? — maar de nieuw dirigent, Herr August Scharrer, voert nu de zingende violen en de schetterende trompetten tot de regionen der hooge harmonie ....

Zacht zullen nu droomen de avondlijke luchten over de zee, over de blonde duinen

van lief Holland in de boschjes zingen

nachtegalen en merels stil zitten lievende

paren op een bankje onder de beuken , en vogeltjes zingen in hun ziel.... de Lente is gekomen over menschen en boomen, en het jonge leven zingt en muziekt en tiereliert in heerlijk Holland, dat stad en land er van weêrklinken ....

Maar hier, in Indië, hangt de eeuwige zomer altijd zwaar, gelijkvormig door, eeuwige zon, eeuwig groen, zonder nuance, en in de tergende gelijkmatigheid van eeuwig dezelfde dingen sluipt het weeë heimwee in je ziel als een zoet, sloopend gif, dat je ziek maakt,

Sluiten