Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook om een aalmoes kunnen bedelen. Wat schooierig en vies voor een' nuchteren, wèlgekleeden Europeaan. Maar de glans van een wereld-epos licht over zijn bruin, bezweet gezicht, en in zijn oogen blinkt de hartstocht van de hooge tragiek.

Als doode dingen liggen de wajang-poppen ter zijde van hem op een hoop. Ik herinnerde ze mij, iets er van tenminste, van op wandelstokken als knop, op kurken, als galanterieornament zoowat op alles, in de permanente tentoonstelling van « Oost en West.» Zóó, in een toko, lijkt zoo'n pop wat gek, de uitdrukking bizar en grotesk.

Maar kijk nu eens in dat schemere licht van den avond-nacht naar het fijne profiel van dien ranken prinsessen-kop; hoe het uitkomt met teêre, om te bréken gevoelige lijntjes, zóó als spitse bladeren staan in de atmosfeer, zóó als bij heel ijle lucht in de verte lijnen van heuvelen. In dat profiel leeft de ziel van de prinses, en daaraan kent het inlandsche publiek haar, voelt het den stijl van haar voelen, den adel van haar natuur. En nü zie ik nog maar alléén het profiel, fijn als een

Sluiten