is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij plotseling uit, blij deze afleiding gevonden te hebben.

„Nee . .zei ze achteloos. „Maar hier toch niet? hoop ik" — schrok ze op bij verder bezinnen, roerloos staand voor het buffet, in afwachting.

„Ja, hier ... En je raadt nooit wie! .. verlustigde hij zich kinderlijk in haar spanning.

„Nou, . . . wie dan?" — drong ze ontevreden aan.

„Zal ik het je dan maar zeggen?" — draalde hij nog plagend.

„Ja, toe dan!" — zei ze ongeduldig.

„Joost."

„Joost? . . . Nee, toe, maak nou geen gekheid."

„Nou, het is zoo" — overtuigde hij.

„ Joost . . . ?! Joost van der Laar ?! . . . Nee, Leen! het is toch niet waar . . . ?" — smeekte ze jammerend.

„Ja heusch" — bevestigde hij. „Ik ontmoette 'm op weg naar kantoor ... En toen zei-die't: Ik kom van avond even bij je an, om een uur of negen . . . als het je tenminste gelegen komt" ... Hij wilde graag nog 'n paar dingen met me bepraten.

„En zei je toen niet, dat het niet kon, want dat ik al van vijf uur af met de kinderen gesjouwd had, zoodat ik dood-moe was ?" vroeg zij scherp, verwonderd.

„Nee, Nelly . . . Dat kon nou niet ..." — sprak hij zachtzinnig, maar nadrukkelijk tegen. „Dat kon ik 'm nou niet weigeren . . . Temeer omdat hij me over zaken wil spreken."

„Zaken . . .!" — smaalde zij.