is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

teere intimieteit stond in het warme half-licht de kamer, met het effen rood-grijze behang en de enkele schilderijtjes in gladde eikenhouten lijsten: studies van beroemd-geworden kennissen van vroeger, toen ze nog muziek studeerde op het conservatorium.

Achter haar, op het buffet zong het theewater heel zachtjes en zeurig. En roerloos lag ze, bang haar teere stemming door een storing voor goed te verliezen ... Zij wachtte .. . Het kwam weer ... Zij luisterde en haar lippen ontplooiden zich even heel flauw , tot een teederen glimlach , onwezenlijk-bijna: den zwakken weerschijn van innerlijke zaligheid. Het verschil der zintuigen vloeide in éen: ze keek door klein-gebroken oogen , en het goud poeierende schijnsel der lamp echode in haar als klank, zachte muziek : de tragoedie van elk leven : het opbloeien en verkwijnen en de strijd daartusschen ; en de telkens wisselende geluidjes van het éven-kokende theewater, stervens-zwak, verbeeldden de ontelbare dagen uit haar huwelijksleven, soms stil-triest, dan weer stormachtig voorbij trekkend, ver-vaagd al in haar herinnering,

nauw-bestaand : als die geluidjes Ja, ze besefte

het: ze leefde een hooger, onaardsch leven nu, en ze liet het begaan, gaf zich volkomen over aan de goddelijke bedwelming, al zou ze het ook later inboeten met het beste van haar leven.

Toen vergat ze het groöte leven en keerde weer in tot zichzelf. Ze wist den toestand van zooeven een