is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overhemd met zware gouden knoopen aan de manchetten — kon ze zich begrijpen, dat hij in het dorp de „baron" genoemd werd: hij had iets gedistingeerds. Maai als zij zich dan weer herinnerde, hoe hij op straat liep: gewild aanzienlijk, het hoofd — gedekt dooi' een zwart en wit geruit sport-petje — diep voorovergebogen, een paar vingers van elke hand in de zakken van zijn vest, de lang-smalle voeten hoog voor zich uit schoppend: als stapte hij bij eiken pas over iets heen, de wijde pijpen van zijn broek flapperend om de stijve spille-beenen .. . dan zag ze weer sterker in hem het bespottelijke van nog-jeugdig-willenden oude, en vergeleek ze hem bij den verleefden pikeur eener manege, wien voorname manieren belachelijk afgaan.

. • • „Je bent er niet mooier op geworden Joost." — brak ze op eens hard, het praten der beide mannen af.

„Nee, hè? . . . Mager geworden." - spot-lachte hij moeizaam, vluchtig strijkend met de hand langs zijn ingevallen wangen.

„Ja maar ... ik verzeker je: zoo'n vier maanden achtereen pijn-hebben, dat pakt ook an" — ging hij plotseling ernstiger voort, met overtuigende onbeschaamdheid.

Er was een lange pijnlijke stilte na zijn leugen. Hij kuchte eenige malen onnoodig, hol binnensmonds, maar wist geen nieuw gesprek te beginnen.