Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheppen — . . . De slooten stinken bijna nog harder dan vroeger!"

Hij werd steeds drukker, kreeg de echte kroeg-allures: heftig gebaarde hij met de armen door de lucht, zenuwachtig knippend met de vingers, ongedurig schuivend heen en weer op zijn stoel.

„.. . Ja." — gaf Leen kalm toe. „We zitten met het polder-bestuur: dat werkt tegen . . . We zullen een request bij den minister indienen."

„De minister... De minister!" — spotte Joost. „En wat zal dat nog uithalen De minister!...

Diè zijn baantje mogen ze me morgen ook geven,

dan zal ik het béter waarnemen, en voor de

helft van het geld! ... De minister! : „Doen te

weten, saluut!"" — reciteerde hij smalend.

,.Niks waard! Kan een kleine jongen" - vervolgde hij minachtend, toen Leen bleef zwijgen. „Het wordt je alles voor-gekauwd: je heb maar te slikken... je poot d'r onder, klaar is het!"

„Minister!... „ Doen te weten, saluut, Bois-le-duc"" — spotte hij nog, zacht, als tot zich zelfsprekend.

Leen bleef zwijgen, flauw glimlachend om Joost's holle heftigheid.

Als aangemoedigd viel deze toen opnieuw uit met een harden lach : „O ja!... Heb ik je dat al verteld . . .: Verleden week is zoo'n minister — ik weet niet hoe de vent heet — in een verkeerde trein gekropen!... Hij moest naar een congres, en kwam

Sluiten