is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij was nou eenmaal geen zakenman, dat was tegen zijn natuur, tegen zijn temperament! ... Hij wist zelf niet, maar als hij aan een kantoor dacht, was het of een muffe wind hem tegen woei ... Hij kon niet stil zitten... Zoo'n heele dag op een kruk, jaar na jaar!... Hij hield het geen dag uit... Dat moest Leen toch ook beseffen ...: dat hij geen zaken-man was... Dat begreep hij nou weer niet van Leen, die 'm nou toch al zooveel jaren kende ...

Hij was weer bij Leen aan huis durven komen. Voor 'teerst weer vandaag, dat was al een heele stap vooruit...: Hij dorst toch eerst niet!... Idioot eigenlijk , want Nelly zou wel van niks weten ...: Leen zou het haar natuurlijk niet verteld hebben. Niks voor Leen ... die was als een pot met zulke dingen. En uit zich zelf hoefde ze niks gemerkt te hebben. ... Dat eten ? Nou ja, maar ze wist, dat in het dorp niks te krijgen was... Door zijn lange wegblijven jui^t had hij het verdacht kunnen maken... Maar het was nu gelukkig erg meegevallen ...: geen woord erover. En Leen... Leen was toch eigenlijk, een verdomd nobele kerel. Alleen, dat hij 'm met alle geweld agent van die sigarenfabriek wilde hebben . .. Het was bespottelijk ! Maar enfin . . . Hij had 'm ■/'n gang laten gaan . . .: Leen had daar nou eenmaal z'n zinnen op gezet, diè zag er wat in ... Maar hij voor zich wist wel vooruit, dat het toch niks worden zou, niks!. ..