is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III.

Er was den volgenden morgen een ongewone drukte aan het ontbijt bij de Eringaards. Leen had zich verlaat en werd van verschillende kanten zenuwachtig tot haast aangezet: wilde hij nog — volgens zijn gewoonte — met de twee meisjes, die in de stad school gingen, tegelijk vertrekken.

Zwaarder, grover uitkomend nog tusschen de tengere figuurtjes van Hetty en Zus in haar dunne soupele bébé-jurken, crème- en rood-geruit, zat Leen geweldig te schrokken om tijdig klaar te komen. Gejaagd sprak hij nog een en ander voordien dagafmetNelly, want hij zou niet thuis komen koffiedrinken; en terwijl babbelden de kinderen verward, en ruziënd soms, dooreen. Nelly liep telkens heen en weer: dan naar de kast, dan naar het buffet, om iedereen te helpen, onveerkrachtig bewegend: als was ze nu al uitgeput....

In het midden, over-vol beladen, stond de ontbijttafel, half-ontredderd reeds ... een aangenaam-aan-teziene rommel, sterk, frisch-kleurend: het witte tafellaken met het helder-blauw-porceleinen servies en de warm-bruine broodstapel.

En vroolijk boven dat alles schijnselde — zwak getemperd door twee nog-kleine iepen voor het huis —