Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vlekken in zijn keel gezien, en het klaagde over pijn in de ooren... Van avond moest de dokter gehaald worden

Boven hoorde ze de opgewonden stemmen deimeisjes in den tuin, en even naar beneden kijkend, zag ze Hetty en Zus touwtje springen: Joost draaide het éene touw-einde, het andere was aan een ring in den muur vastgemaakt.

„Visch, visch ...

WaMe-visch!

Die van-nacht gevangen is.

Van éen!... twee!... drieee!"

dreunde Joost in vollen ernst op.

„Gauwer, opa!... Gauwer!..riep Hetty driftig hijgend onder het springen.

Maar het touw raakte al uit den zwaai, verward tusschen haar voeten.

„Ach !... U kan d'r niks van!" — riep ze halfbooslachend uit het touw stappend.

Joost lachte ook, opgaand in het spel:

„Nou ... nog eens dan, en beter" - spoorde hij opgewekt aan, en begon weer te draaien.

En zoo ging het telkens opnieuw, een heelen tijd: Joost draaide, in langzamen maatgang steeds hetzelfde versje afdreunend, en Hetty en Zus sprongen onvermoeibaar om beurten: mee schokkend met het hoofd, als zij de denkbeeldige touwstolp gingen binnenschieten,

Sluiten