is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beschuttend ineengedoken als zij er met vliegende haren weer uit ijlden. Dit duurde dan tot den zwaai van het touw ander maal stuitte tusschen éen der voeten ... Maar dan begon Joost weldra geduldig weer van voren afaan, en eindeloos ....

Jammer — bedacht Nelly — dat Joost geen tienduizend gulden 'sjaars te verteeren had: dan was hij de beste kerel van de wereld. Nou was het een bedrieger , een Ze ijlde weg van het raam: in de

andere kamer schetter-schreeuwde „Kleine-Broer", en Henny was juist ingeslapen!...

Tegen vijven kwam Leen thuis, moe-puffend viel hij neer op een stoel in de huiskamer, waar de tafel al gedekt stond.

Nelly zat bij het raam met verstèlwerk. Even liet zij haar arbeid in de schoot rusten.

„Henny was weer niks goed vanmiddag, Leen" — vertelde ze zorgelijk. „Ik heb 'm naar bed moeten brengen. Het is weer de ouwe kwaal: pijn in zijn

oor en witte vlekjes in zijn keel Wat dunk-je,

zouden we Rijgmans maar niet eens laten komen van avond...?"

„Ik zal eens gaan zien" — zei hij opstaande, en ging de kamer uit.

Na een poos kwam hij terug.

... „Ja, ik zou de dokter maar laten halen vanavond" ... — oordeelde hij — „hij is koortsig ook weer ...