is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pen, maar Zus vroeg eerst nog geheimzinnig aan Nelly of ze even naar Henny mocht.

„Ja, maar zachtjes dan" — stond deze toe.

Joost en Leen waren een kalm gesprek begonnen, een bittertje vóór zich.

„Joost, blijf je eten?" — vroeg Leen plotseling.

Een nijdige blik flitste uit Nelly's oogen, maar hij merkte het niet.

„Dat kan ik wel doen" zei Joost. — „Tenminste ... als het Nelly niet te lastig is" — aarzelde hij, met angstig-onderzoekende oogen naar haar opziend.

„Lastig... ? Nee ..." zei deze verstrooid, halfverloren in een abstractie.

Er werd voor hem bij-gedekt. Langzamerhand ging men zich schikken rondom de tafel; de kinderen waren onderwijl weer binnen gekomen, veel kalmer nu, gedrukt door het ziek-zijn van Henny, waarvan zij meelijdend vertelden.

„O ... Opa blijft u eten ... ?" — merkte Zus plotseling blij op.

„Ja kindje, als je het goed vindt altijd" antwoordde hij grappend.

„Ik? ... Ik vind het héérlijk" — zei ze openhartig.

„Ma, mag ik naast Opa zitten?" — riep ze nog opgetogen.

„Ieder gaat zitten, waar voor hem gedekt is" — zei Nelly koel.

Zus keek even verslagen; maar spoedig vergat ze,

5