is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na het eten, in den leun-stoel gezeten, vertelde oost, onder het rooken van een sigaar. Zus was op zijn knie geklommen, haar arm om zijn hals geslagen, en Hetty zat naast hem op een laag kinderkrukje! beide de groote oogen vol aandacht: niets ziend dan de overdreven-fantastische wereld, die hij in haar vei beelding schiep. Leen en Nelly ver-lengden de rij o een halve cirkel, en schenen mee te luisteren naar et verhaal, zich soms heimelijk vermakend met de naive vragen der kinderen.

Zoo ging ruim een uur voorbij: de rumoerige gezelligheid was overgegaan in een teere stemming van rustige intimiteit, die alleen nu en dan verbroken werd, als Nelly de kamer uitging naar Henny.

Om acht uur gingen de kinderen naar bed.

„Nog wel bedankt voor de mooie armband" — zei Zus innig, Leen stevig omhelzend, en kinderlijk mededeelzaam vervolgde ze: „Ik zal'm bij me op het nacht-

a e tjo leggen, dan zie ik 'm morgen-ochtend het eerst."

Hetty, een paar jaar ouder, en met een weinigje wereld-wijze onverschilligheid al, bedankte ook nog maar zonder meer.

Nelly ging niee naar boven.

Toen ze na een half-uur terugkwam, vertelde ze zac it verteederd lachend, maar het was als sprak zo tot Leen alleen:

„Die Zus is toch zoo'n dot.... In bed heeft zege-