is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ze het niet langer verkoos, doodeenvoudig!... Dat hij te kiezen had, tusschen hun tweeë ...

Zoo bleef ze onrustig door de kamers dolen, telkens dezelfde woorden in zich herhalend, tot ze eindelijk de voordeur hoorde dichtslaan. Toen ging ze zich ontkleeden.

Even later kwam Leen langzaam naar boven. En juist wilde ze bij zijn binnenkomen heftig tegen hem uitvaren, aan éen stuk af-rellend het betoog, dat ze vooruit bedacht had, toen hij er zelf over begon.

Hij sprak ongewoon-beslist met onverholen wrevel:

„Nelly" — zei hij. „Je moest me een plezier doen en nou niet meer zóo tegen Joost spreken. Ik heb 'm nou met moeite zoovér gekregen dat hij aan het

werk zal gaan; hij toont nou ambitie Ga jij nou

niet alles weer bederven."

Er was een beheerschte, zachte, maar toch krachtige dwang in zijn stem, waardoor Nelly zich dadelijk overwonnen voelde.

Hij vertelde haar niets nieuws: zij kende Leen's vertrouwen in Joost's toekomst. En toch waren zijn woorden haar als een openbaring: ze voelde plotseling

een geheele ommekeer in zich gebeuren Het leek

haar nu zoo natuurlijk, dat Leen er zóo overdacht, en ze besefte nu eerst ten volle zijn kracht en zijn hoogheid van door-en -door-goed-mensch-zijn , wonderlijk sterk uitgegroeid in deze bedriegelijke wereld .... Een rustige hoogheid, weliswaar onbewust misschien, maar