is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naast haar op den grond, de met golvend-zijig-haaromkapte kopjes zacht-liefkoozend tegen haar aangeleund. En onderwijl praatten de teere, heldere stemmetjes tegen haar, naïf troostend, vol kinderlijk vertrouwen. Dan drong soms nog in Nelly een klein-innige blijdschap vol ziele-weelde door den dichten kommer, die haar drukkend omgaf, en kon de zaligheid van het oogenblik haar even allen tegenspoed doen vergeten. Een zwakke glimlach lichtte over haar moe-bleeke trekken, en de smart — licht-gedragen door haar nu-berustend bewustzijn — dreef heen voor een wijle....

Leen zag ze weinig in die dagen. Zooals gewoonlijk kwam hij tegen negen uur thuis, maar meestal was zij dan al naar bed gegaan, voornamelijk wegens moeheid, doch ook: omdat zij Leen zoo min mogelijk wilde ontmoeten, vooral wanneer zij alleen was.

Na dien laatsten twistavond was zij bij alle beproeving hardnekkig blijven mokken, alle verdriet over het huiselijk leed verkroppend. Het werd ten laatste een innerlijk-kwellend gevoel, dat haar dikwijls drong tot uiting, zoodat zij zich geweld moest aandoen niet onverwachts met Leen te gaan praten.... Maar, née: ze wilde niet, ze zou ze moest hem zoo dwingen op den duur.

Maar hij — die zoo zeer behoefte had aan gezelligen omgang, en hoe gedrukt ook door deze dubbele ellende — bleef eveneens volharden. Wel had hij een paar maal al getracht Nelly te verzoenen, sprekend

6