is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die algemeene welgezindheid niet door. Het hoofd gebogen , liep hij als geknakt door den dracht smadelijke woorden. Hij voelde zich be-roerd, slap, als door mekaar gehanseld.... Zijn jammerende gedachten zochten, zochten aanhoudend naar een uitweg in den zoigendiuk, onstuimig zwoegend als telkens-weerkeerende storm-vlagen onder lagen donkeren wolkenhemel. Maar het bleef somber in hem, hopeloos somber.

...„Ze houden van je, je hebt rijke vrienden"... Ja, dat had hij gemerkt ! Ze konden je onbarmhartig de waarheid zeggen. Als ze je 'n beetje geholpen hadden, dachten ze allemaal vadertje over je te mogen spelen ... En hij kon niks tégen zeggen, niks! niks! Mond houwen en slikken maar, wat ze je voor zetten — anders kreeg je geen duiten meer... En wat dan ?...

Maar waar bleef je eer-gevoel op die manier? Het ging dóód! Ze sloegen het lam met hun eeuwig schande-spreken Wat moest-ie doen? ...

Hij wilde eruit! weg uit dezen vervloekten toestand. Je móest zoodoende wel een ploert worden ... hij was

al aardig op weg D'ruit!... Maar hoe, hoe? ...

Hij kón niet, hij kon niks beginnen... - ze hielden hem krap, ze hielden 'm gevangen met d'r tien gulden

weekgeld Hij moest kapitaal hebben, kapitaal

om mee te ageeren op de Beurs

Die sigaren ... hij werd er al wee van, als hij eraan dacht!... Hij kón dat werk niet. M'n Jézus, als ze