is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De maaltijd verliep verder ongestoord, maar het voorval bleef drukkend na-heerschen in het vertrek. Leen was stil geworden na zijn uitvaren, en ook de kinderen en Nelly spraken wtinig meer en dan nog heel bedeesd, als waren ze bang door harde geluiden Leen's toorn opnieuw op te wekken. Toen het eten was afgeloopen lieten de kinderen zich bedremmeld van hun stoel zakken, en trokken zich stil terug samengroepend aan éen der ramen, waar zij gewichtig opmerkingen fluisterden onder elkaar, en bekommerd keken naar het onstuimige weer.

V. 2.

De lamp was aangestoken. De kinderen waren naar bed. Nelly zat alleen in de stille huiskamer, bezig aan een stapel verstèl-werk.

Ze wachtte Leen. Hij kon elk oogenblik komen. Oewoonlijk was hij er al: het was even over negene... Hij zou nu eerst nog naar Joost gaan; maar dat zou

hem niet lang ophouden een kwartier misschien.

Hoe korter hij het Joost zei, hoe beter: des te meer indruk maakte het

Aanhoudend trok in haar het nieuwsgierig verlangen: dat hij nu toch maar komen zou. En onwillekeurig zat ze telkens scherp te luisteren, of ze hem niet hoorde.... Het maakte haar uiterst prikkelbaar, dat