is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat niet weergeven ...: het was of zij dat-van-zooeven niet zelf had voortgebracht.

Het was weg ..., voor goed.

Een wereld van illuzie, die zij vaag zich droomde, niet verlangde in wezenlijkheid. Het licht „Werkelijkheid" wierp immers steeds van Illuzie den schaduw: „Teleurstelling" op het leven.

Plotseling schrok ze op Daar was Leen! Met

een schok was ze in het reeële leven terug; eerst leek het haar alles even onwezenlijk, belangeloos... de feiten drongen nog niet dadelijk tot haar door. Maar op eens verhelderde haar denken: ze had op Leen zitten wachten; had hevig naar hem verlangd ... Er was iets, waarom ze blij moest zijn, dat hij er nu

was Joost! Hij was bij Joost geweest, had met

Joost gebroken!...

„Wel? .." riep ze hem met blij-blikkende oogen nieuwsgierig tegemoet, nog voor hij goed de kamer in was.

...„O, zeg maar niks, ik weet't al" — riep zij op eens teleurgesteld nog voor hij een woord gesproken had — „het is weer bijgelegd."

Met opgeruimd gezicht was Leen binnengestapt, en zelf-tevreden, verlucht, klonk — na haar uitroep — zijn stem: „Hè, hè, is d&t praten...."

Hij was gaan zitten. Nelly viel mismoedig tegenover hem op een stoel, keek hem nijdig vragend aan.

„Ik ben dan bij Joost geweest" begon Leen omslachtig te verhalen.