Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die van heel diep scheen te komen, stug schrapend over rauw vleesch. En nu en dan rochelde hij groote brokken slijm naar boven, die hij dan na-chummend met een schok van zijn lichaam nog verder voorover uitspuwde.

Hvr...! wat was het koud. Het was, of hij de kou dubbel onaangenaam voelde in zijn on-doorvoed lichaam...: van-middag weer niks als aardappelen, gebakken in kalfsvet... Was dat 'n kost?... Je lichaam kon nergens meer tegen door al dat slappe voer.

Een hevige benauwde hoestbui, die al het bloed naar zijn kop scheen te persen, zoodat de aren opzwollen, en zijn gezicht vol-rood werd, onderbrak zijn gedachten.

Verdomme! hij had het leelijk te pakken .... Al gekregen in Januari eigenlijk . .. : dien avond toen hij, wat zwaar aangeschoten, op een stoep in slaap gevallen was .... Al dien tijd mee rondgeloopen .... het verwaarloosd ook al... . Je raakte het niet meer kwijt met dit gemeene weer....

Ba! als hij er toch aan dacht, wat voor vuil bocht hij al naar binnen geslagen had .... alleen maar om zich te bezuipen. Ja Jezus ! . .. maar als je ook eenmaal die sjagrijn in je kop had:... drank was het eenige middel om ze dan weer kwijt te raken of

althans een oogenblik te vergeten Vroeger deed-ie

't met champagne en cognac, nou moest het met vuile jenever of ander bocht.... Aan toonbanken met sjouwers had ie gestaan, uit ongewasschen kle-

Sluiten