is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Leen zelfs niet. .. Joost van der Laar stond bekend als een zwijn .... Zelfs armbesturen zouden 'm niet helpen, want als ze informeerden, zouden ze hooren, dat hij „dronk" ....

Zijn gedachten werden onderbroken door het flitsend xitsel-t'ingen van de staaldraden langs de baan. Bij het overpad hol-metalig klepte een klokje, gezellige geluidjes van verstandhouding, driemaal twee slagen: het sein dat een trein naderde.

Onwillekeurig drong in Joost's bewustzijn een bewondering door voor de gemeenschap, die dat kunstige samenstel van treinen en telegraaf en zooveel anders tot stand had gebracht.... En dat was die gemeenschap, waarop hij zoo dikwijls, zoo dikwijls gescholden had .... Wat had hij zich vroeger toch dikwijls

bespottelijk aangesteld Was het wonder, dat

veel menschen een hekel aan hem gekregen hadden?

Hij voelde zich te rampzaliger te verachtelijker nu door deze overwegingen. Immers, hij bevond zich geheel buiten deze gemeenschap . ..: uitgestooten als een rot lid, gevaarlijk in den omgang....

Het was intusschen geheel nacht geworden. Aan Joost's voeten weerkaatste een sloot licht-glanzend den nachthemel met hier en daar twinkend tusschen de donkere, Aardige wolken een ster. Hij was overeind gaan zitten uitkijkend naar den verwachten trein, om niet verrast te worden.

Even later vertoonden zich in de verte klein de