is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordend tot éen grooten, dwarrelenden chaos — verbéelding van al die klanken-drukte — die de omgeving om-mistte.

Ook de „Nikolaas" — nog bezig vracht in te nemen — lag achter die loodsen.

Gerard werkte zich tusschen de reeks wachtende wagens door, en, een nauw poortje binnengaand, kwam hij op het omheinde handels-terrein, waar zijn boot langs den wal lag.

,,'n Avond, meester" — klonk plots onderdanig een gedempte stem vlak bij hem uit een donkeren hoek.

...„Zoo Gerrit, ben jij 't?" — herkende Gerard den portier bijna dadelijk, toch verschrokken door dat onverwachte geluid. „Ik had je heel niet gezien, man" — vervolgde hij gemeenzaam. „Je staat daar zoo in den donkere."

Hij bleef even praten, al spoedig, als op een ouden gemeenschappelijken grief, schimpend op die „verdomde brug, die natuurlijk weer open was."

„Ik heb er goddank geen last van" — schamperde hij.

„Maar ik wel" — zei de ander spijtig. „Onderlest heb ik er nog óver het kertier voor gestaan, toen 'k naar huis mos'.... En nou is 't zeker al wel over het half uur zoo."

„D'r staat tenminste zooeventjes een zjert wagens voor" — antwoordde Gerard. „Ze staan tot óver de tweede brug, voorbij het Poortgebouw.... En het