is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werkvolk, dat naar huis wil, kan d'r maar voor staan wachten !.. 't Is god-geklaagd!"

Ze spraken nog even door over allerlei, meest smalend op oude misstanden in de scheepswereld, die zij in verstandhouding met een enkel woord of een toespeling aanduidden. Tot Gerard er een eind aan maakte:

„Nou, ik ga eens aan boord kijken" — zei hij, zijde lings voortschuivend door een nauw pad tusschen öpgekantelde petroleum-vaten.

„Daar kan je weer plezier van hebben van-nacht!" — riep de man hem spottend achterna, als was hem dat plotseling nog te binnen geschoten.

Gerard antwoordde niet, al begreep hij wel half... Het begon hem te vervelen op het laatst: dat eeuwige afgeven op alles, dat altoos-door-ontevreden-zijn. Jezus! als je maar plezier in je werk hadt... Waarom hadden de anderen dat ook niet?... Hij was besttevreden met z'n baantje. Maar daar hadt je nou die Gerrit, die ouwe zuurpruim, diè stond zich den heelen dag te verdommen daar aan dat poortje: zoo'n kerel — was 't wonder? — zag alleen den beroerden kant van alles, en daarom was t'r niks goed bij 'm. Ln, jammer genoeg... maar zoo waren de meesten aan boord. ... Hij had 't zich maar aangewend mee te praten. Waarom eigenlijk?... Omdat het nou eenmaal zoon soort mode was, dat je scholdt, en omdat je anders gewoon geen goeje vrinden kon blijven.