is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheen hij tot een besluit gekomen: zijn gezicht verloor de wezenlooze uitdrukking, en met een krachtigen ruk zette hij eerst een kruk dicht bij hem over, dan het rad stevig bij de twee handles grijpend, wrong hij het voorzichtig een eind rosd.- Wég in zijn bezigheid, keken zijn oogen oplettend gespannen tusschen de machine... Een oogenblik bleef die stil nog, maar dan klonk een verwijderd gesis, en bijna tegelijkertijd begon het wonderlijke samenstel loom te bewegen, allengs vlugger.... stootend op en neer, heen en weer, glijdend door, over of tegen elkaar, wriemelden de giillige machine-leden in schijnbare wanorde dooreen, voortdurend denzelfden loop makend in steedsdenzelfden maatgang, sommige deelen kort-stijf-schokkerig als de figuren van een poppekast. Eén zware ïonde stang schoot telkens snel weg vèr onder den vloer, als beukte zij daar op iets; en uit de diepte klonk in regelmatige, langzame kadans een zwaar plompen, als sloeg een groot verborgen voorwerp krachtig door het water. Een zacht trillen voer met eiken cylinder-slag door het schip.

Vijf minuten liet Gerard de machine zoo „proefstoomen", terwijl zelf-bewust, naziend of alles wel in orde was, tastend met de hand nu hier dan daar: op een schroef, een smeer-dop, den arm mee-bewegend dan in den gang der machine. Daarna zette hij haar met een korten draai van het rad weer stil...: er moest eerst gesmeerd worden.