is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat de vorm van meubelen door de constructie moet worden beheerscht — een andere door Luthmer geprezen en gothiek genoemde, grondstelling — is alweer niet anders dan een algemeene wet, waaraan elke goede architectuur zich blijkbaar gebonden heeft geacht; en hetzelfde geldt voor het rekening houden met den aard der grondstof — een principe zóó algemeen bindend en zóó weinig specifiek „frühgothisch," dat het aan onze eeuw bleef voorbehouden er geheel meê te breken. Waar nu de kunst der modernen blijkt overeen te stemmen met zekere theoretische beschouwingen van Viollet-le-Duc en met de grondgedachten van een oudere kunst — zooals Luthmer meende op te merken — ligt de oorzaak daarvan voor de hand: alle drie deze uitingen baseeren zich eenvoudig op eene goede, aan geen tijd gebonden, wet. Het inzicht van Luthmer blijft dus van waarde, en de schijnbare tegenspraak in zijne beweringen is alleen het gevolg van een minder nauwkeurige wijze van uitdrukken: de nieuwe kunst is inderdaad wel plotseling voor den dag gekomen — maar hoe nieuw en onverwacht hare verschijning ook zij, haar wezen is zoo oud als de kunst-zelf.

Niet alleen echter om deze erkenning van het goed recht der „moderne kunst" — hoewel zij om haar auteur en de plaats harer publicatie een merkwaardig tijdsteeken blijft — heb ik gemeend