is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ons doordringen van de ware, natuurlijke beginselen, waarvan zijzelf doordrongen waren, en dan zullen onze werken den stijl bezitten, zonder dat wij hem zochten."

De middeleeuwsche kunst-zelve trouwens levert het bewijs, dat het hangen aan een vorm slechts verderfelijk is. En zouden zij, die ons nu wel trachten diets te maken, dat een monstrans geen monstrans is, wanneer hij niet lijkt op eenigen middeleeuwschen voorganger, eens willen verklaren, hoe de Gothiek er had kunnen komen, indien de twaalfde- en dertiend'eeuwers — evenals zij — geen afwijking hadden geduld van het bestaande en met beide handen het romaansche stelsel vastgehouden? Zulk een misplaatste behoudzucht leidt tot een star Byzantinisme .... dat doodend gebleken is voor de kunst!

En geeft de Kerk-zelve ons dan niet het voorbeeld? Haar grondslag, eeuwig van nature, is onveranderd gebleven: het Credo der Apostelen is nog het onze. Maar tot hoe heerlijke wisseling van vormen heeft zij ruimte gelaten! Hoe heeft de menschelijke ziel haar, met den tijd verscheiden-wordende, behoeften voldoening weten te geven in een telkens andere uiting van haar gelooven aan die ééne wet! Hier is het geloof het eeuwig onveranderlijke — zooals de principia der kunst — maar kende de beleving, de toepassing ervan, een rijke wisse-