is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN PLEIDOOI

Er v/as verleden zomer in Den Haag eene tentoonstelling van moderne kunstnijverheid, waar een bekend katholiek goudsmid kerkelijke orfèvrerieën had ingezonden. Het geviel, dat H. M. de Koningin-Moeder, deze expositie bezoekend, bizonder werd getroffen door de schoonheid van dit liturgisch vaatwerk en tegen den jongen priester, die het voorrecht had haar te mogen inlichten, hare verbazing uitte over het modern karakter van deze kunst. „Ik dacht" — zoo sprak zij ongeveer — „dat de roomsche kerkenkunst zich altijd precies moest houden aan oude modellen."

Het is mij niet bekend wat door haren gids hierop geantwoord is, maar ik verhaal dit voorval ook uitsluitend als een duidelijke uiting van de meening, die niet-katholieken hebben over katholieke kunst en katholieke cultuur: zij gelooven in gemoede, dat eene zorgvuldige repristinatie van oude toestanden en oude dingen het voorgeschreven ideaal is van den katholiek.

Zelfs zeer verlichte protestanten, wier eerlijk streven het is het katholicisme onpartijdig te waardeeren, deelen in deze overtuiging, en bij een ons zoo welwillend gezind historicus als den Utrechtschen archivaris Mr. Muller, kunt gij dan ook dezelfde opvatting te lezen krijgen. „Het is geen toeval" — zegt hij — „dat onze tijd met zijn zin voor