Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stijl, met zijn streven om elk voorwerp te plaatsen in de lijst van zijnen tijd, de katholieke bedehuizen ziet herbouwen in middeleeuwschen stijl. Dat is de lijst, die voor de katholieke kerk bij uitnemendheid past, dat is de lijst van haren tijd." En dit feit „verlevendigt" volgens hem, „het gevoel dat men binnen de wanden van zulk eene kerk in een andere wereld leeft dan daarbuiten, dat men hier verre is van het gewoel en het gedraaf der negentiende eeuw".

Hoe vriendelijk ook naar den vorm, wordt hier toch niet anders gezegd, dan dat het katholicisme een dooie boel is, dat het katholiek geestesleven tot den staat van vegeteeren is gekomen, en de brave katholiek een soort van herkauwend dier geworden, die mummelt op de klieken van wat voor een ver-verwijderd voorgeslacht eens de versche en krachtige maaltijd was.

Ik heb nog nimmer bemerkt, dat wij moesten meenen tot dergelijke onfrissche besogne als katholieken verplicht te zijn! Maar wanneer ik mij afvraag hoe komen de goede lieden eraan zich ons voor te stellen als zoo bijster belust op het stof der eeuwen, dat zijzelven zich reeds vóór hunne geboorte schijnen te hebben afgeschud, dan wil het mij voorkomen, dat er van roomschen kant wel eens tot zulke wanbegrippen eenige aanleiding wordt gegeven, ook door voorlichters der openbare meening, die „nieuw" en „verkeerd,"

Sluiten