is toegevoegd aan uw favorieten.
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar, terwijl ik leerde inzien, dat diezelfde Kerk ook thans nóg bestaat, en niet minder vast dan in die gouden dagen van het verleden, vind ik toch in de moderne beschaving lang niet overal het diepe stempel van haren geest en schijnt veeleer hadr wezen nog slechts in geringe mate aan de huidige cultuur de norma te geven. Is het dan niet verklaarbaar, dat ik soms met jaloersche oogen achter mij kijk en, als de uil tegen de zon, nu en dan knipoog van het al te vreemde licht, dat ik vóór mij zie rijzen? Na deze belijdenis, nu de lezer kan weten wat hij aan mij heeft, meen ik veilig met vrijmoedigheid te mogen spreken over Katholieke Beschaving en na te gaan wat zij geweest is, om daarna te zien, of zij wezenlijk zoo star en onveranderlijk moet worden geacht, als onze tegenstanders meenen en onze geloofsgenooten nu en dan schijnen toe te geven.

Van eenen historicus zal deze retrospectieve methode, vooral na hetgeen ik van mijnen eigen state of mind verhaalde, zeker geen verwondering baren en evenmin zal het verbazen, als ik mijne beschouwingen het meeste richt naar en baseer op hetgeen ik het beste meen te kennen: de kunst. Het conservatisme van sommigen onzer geestverwanten komt trouwens op kunstgebied niet het onduidelijkst aan den dag, en zeker geeft de geschiedenis der oude kunst een helder antwoord