Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

des Scheppers werken en uit zijne werken den Schepper te kennen. Een tweeledige drang dus leidt tot de beoefening der wetenschap. Men voelt hoe op deze wijze inderdaad alle wetenschappen zich samenscharen tot een gelijkgezinden falanx.

De historische verschijnselen laten niet na ook deze idee in stofïfelijken vorm te vertoonen. Want hoe anders, dan uit zulk eene synthetische beschouwing der wetenschapsbeoefening, is te verklaren het streven naar universaliteit, dat de middeleeuwsche didactische literatuur kenmerkt en in een werk als het Speculum Majus van Vincentius Bellovacensis zijn volkomen uiting vindt.

In drie boeken heeft deze groote geest, dien men „librorum helluo" — verslinder van boeken — genoemd heeft, heel het menschelijk weten saamgevat.1)

In den „spiegel der natuur" ziet men geheel de tastbare wereld, gerangschikt naar de volgorde der schepping: elementen, mineralen, planten, dieren en ten slotte den mensch, wien ter wille de wereld geschapen is.

In „den spiegel der wetenschap" is het eerste beeld de zondeval. Voortaan zal niemand zalig kunnen worden zonder den Verlosser, maar de mensch kan uit zichzelf, door de gave der kennis, zich

*) Vgl.: E. Male, V Art religieux du XIIIe siècle en France, p. 32ss.

Sluiten