Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den naam van Aristarchus gebrandmerkt, werk der Alexandrijnsche geleerden met een groote toewijding voort, en was hij, van wien verhaald wordt dat hij nimmer les gaf, zonder een mooie bloem vóór zich op den katheder te zetten, zeker ook nog ontvankelijk geweest voor de schoonheid der literatuur, die hij bestudeerde, lateren misten de liefde en eindigden met een soort wetenschappelijkheid, die alles eer dan het geestelijk verstaan harer objecten vermag te bereiken.

De moderne universiteit is door deze specialiseerende ontaarding der wetenschap geworden tot een vakschool, die zelfs geen poging doet — b.v. door het bijwonen van een wijsgeerigen leergang verplichtend te stellen — zich tot de verspreiding van algemeene kennis-begrippen te verheffen.

In de kunst zien wij hetzelfde ontbindingsproces. De eens zoo eendrachtig samenstrevende kunsten gaan uit elkander, elk haar eigen weg, elk haar eigen doel. Nog een herinnering aan de oude eenheid leeft in de genieën der vroeg-renaissance: de Italiaansche quattrocentisten, een Hollander als Hendrik de Keyzer, zij zijn, door hunne persoonlijke beoefening van vele kunsten tegelijk, nog middeleeuwers — maar het is niet meer een wezenlijke, het is een persoonlijke unie der kunsten. Voortaan maken beeldhouwers en schilders hun werken, ook als zij een architecturale bestemming

Sluiten