is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In het oosten begint zich, sinds de tiende eeuw, een naturalistischer opvatting te vertoonen. Met gesloten oogen en in elkaar gezakt lichaam, het hoofd op den rechterschouder gebogen, vooruitstekende knieën, hangt de onder vreeselijk lijden gestorven mensch, die Gods Zoon is. Hier is vaak het lijden overdreven en daardoor een nieuwe onwerkelijkheid ontstaan.

Onder den invloed van zulke Byzantijnsche voorbeelden, ontwikkelt zich in het westen, sinds de dertiende eeuw, een nieuw Kruisigingstype, het realistische, dat tot in onze dagen, met individueele neigingen naar idealisering of hyperrealisme is blijven bestaan.

Een dergelijke geschiedenis zou te geven zijn van de voornaamste andere religieuse voorstellingen. Men vergelijke b. v. de strenge regina coeli van de dertiende eeuw met de lieflijke consolatrix afflictorum en refugium peccatorum der veertiende en volgende eeuwen.

Maar het aangehaalde is genoeg om te doen zien, dat een vormelijk navolgen van voorbeelden, hoe uitmuntend ze ook zijn, niet in middeleeuwschen geest handelen is.

VII

Uitgaande van het axioma, dat eene wezenlijke, eene volledige, eene als-geheel-te-begrijpen cultuur