is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen kan ontbloeien aan eene universeele levensbeschouwing — universeel zoowel in den zin van alles-omvattend als door-allen-beleden — heb ik getracht met eenige voorbeelden, meer ieder voor zich sterk sprekend, dan onderling nauw verbonden, duidelijk te doen zien, dat in de middeleeuwen eene uit het Christendom gegroeide beschaving heeft geleefd, dat deze vervolgens als o-eheel werd verwoest, doch nimmer door eene aan haar gelijkwaardige, van ander zaad ontkiemde, cultuur vervangen, zoodat onze tijd, strikt genomen, cultuurloos moet heeten. Ik herdacht ook hoe uit dezen toestand als vanzelve volgde, dat het katholicisme, juist omdat het een algemeene levensleer bezit, opnieuw als beschavingsfactor tot uiting begon te komen; wees erop, dat een verkeerd begrepen conservatisme van sommigen zijner belijders dien zegenrijken invloed eenigermate zou kunnen belemmeren, en betoogde, met een beroep op de kunstgeschiedenis, dat het katholieke beginsel, in de tijden van zijnen grootsten bloei, aan geleidelijke ontwikkeling der beschaving geenszins in den weg stond.

En ik veroorloofde mij erop aan te dringen, dat niet van eene poging tot herhaling, doch wel van eene consequente voortzetting der oude cultuur voor onzen tijd heil zou zijn te wachten.

Voor eene nadere beschouwing dezer laatste meening moge ik thans nog wat aandacht vragen.