is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo vinden wij den voluut van een bisschoppelijken kromstaf in den vorm van een slang, die een duif tusschen zijn tanden houdt en het zou niet gemakkelijk zijn dit naar den eisch te begrijpen, indien een paar latijnsche verzen op den staf gegraveerd, ons niet zeiden, dat dit het vermaan tot den herder is: „verberg den eenvoud van de duif onder de voorzichtigheid van den slang." Op een muurschildering, vroeger te Gorinchem, vindt men den verrezen Christus voorgesteld met eene roos op iedere hand, en de verklaring daarvan zou bezwaarlijk vallen, indien wij niet een hymne van Bernardus kenden, waarin „de heilige handen met rozen gevuld" worden begroet, en die rozen beeld der uit de wonden vloeiende bloeddroppels blijken te zijn, hetzelfde beeld dus, dat Vondel zeggen deed:

„De schoonste roode rozen bloeien Op geenen Griekschen berg, o neen,

Maar op den Kruisberg hard van steen,

Daer Jesus' hoofdquetsuren vloeien."

De voorbeelden dezer symboliek zouden nog oneindig te vermeerderen zijn, maar om haar karakter te doen kennen, is het aangehaalde reeds genoeg.

V

Het is noodig hier ten slotte te waarschuwen tegen overdrijving, want, verleid door den ommiskenbaar