is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin elk dier de waarde van een teeken heeft. Maar die zijn zeldzaam. Meestal bevolkten de beeldhouwers naar hartelust de kerken met planten en dieren. Zij kozen die vormen louter als kunstenaars, maar met het vage idee, dat de kathedraal de wereld in het klein is, en dat al Gods schepselen daar in kunnen voorkomen."

VI

„Quaecumque in ecclesiasticis officiis ac rebus in ornamentis consistunt, divinis plena sunt signis atque mysteriis, ac singula sunt caelesti dulcedine redundantia: si tarnen diligentem habeant inspectorem, qui noverit mei de petra sugere oleumque de durissimo saxo".1)

Zóó getuigt Durandus en leert ons daarmede, dat voor hen, die zich de moeite geven het beeldschrift te lezen, de kathedraal een boek is, waarin heel het gedachteleven harer stichters en versierders staat opgeteekend.

In Chartres komt dit misschien het volledigst aan den dag: bijna al wat de middeleeuwen dachten en wisten zien wij daar voorgesteld. De kathedraal van

') D. i.: Alwat er bij de kerkelijke diensten en dingen in versieringen bestaat, het is vol van goddelijke teekenen en geheimen en ten deele vloeit het over van hemelsche zoetheid — indien het maar den ijverigen beschouwer vindt, die „honing uit de rots en olie uit den hardsten steen" zal weten te zuigen.