Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

christelijke kunst niet meer in eere wierd gehouden. Nog niet lang geleden heeft een jong kunstenaar, bij het ontvouwen van een plan tot propaganda voor katholieke beginselen door prenten, voorop gesteld, dat men symbolisme zou hebben te vermijden. Ik kan daarin slechts zien miskenning van een goed beginsel der christelijke kunst, gevolg waarschijnlijk van een afkeer, ontstaan door het misbruik, thans van symboliek gemaakt.

Reeds op het tweede concilie van Nicea is de leiding der Kerk bij religieuse voorstellingen verplichtend gesteld en tot de Hervorming — gedurende den bloeitijd dus der christelijke kunst — hebben de artisten die gaarne aanvaard.

Het Concilie van Trente (sessio XXV) verklaarde ook: „nemini licero ullo in loco vel ecclesia, etiam quandolibet exempta, ullam insolitam ponere vel ponendam curare imaginem, nisi ab Episcopo approbata fuerit".1)

En aan deze bepaling, die, zonder gezonde ontwikkeling van kunst en verbeelding in den weg te staan — immers met bisschoppelijke goedkeuring innovaties toelatend — de groote waardij der traditie hoog houdt, is het zeker niet ongepast hier te herinneren.

') Het staat niemand vrij in eenige plaats of kerk, ook al is die exempt, eenig ongewoon beeld te plaatsen of te doen plaatsen, tenzij het door den bisschop ware goedgekeurd.

Sluiten